Normal mantıkta diyalektik şöyledir:
A: Benim mor gözlü bir kedim var.
B: Madem öyle göster bakalım.
(A malum kediyi gösterir)
B: Tamam ikna oldum.
Dini mantıkta ise aynı olay şu şekilde vuku bulur:
A: Benim mor gözlü bir kedim var.
B: Göster o zaman.
A: Var olmadığını ıspatlayamazsın! Olmadığına dair kanıtların var mı?
veyahut;
A: Mor gözlü bir kedim olduğuna inanıyorum. İnancıma saygı göster!! Bunu karikatürlerinde kullanma. Linç mekanizmasını çalıştıracak herhangi bir din-dışı eylemde bulunma.
A: Mor gözlü bir kedim olduğunu söyleyen bir rüya gördüm/vahiy geldi!
A: Mor gözlü bir kedim olduğunu gösteren spritüel bir deneyimim oldu.
A: En sevdiğim en kutsal kitapta benim mor bir kedim olduğu yazıyor!
ha, bir de;
A: Kim buna karşı çıkar ve inanmazsa cehennemde yanacaktır!
uzatılabilir;
A: Mor gözlü bir kedim olduğuna dair feysbukta 1,5 milyar kişi olduk, demek ki var!
B: Ben mor gözlü bir kedinizin olduğuna gerçekten inanmıyorum.
A: Saygısızlık etme!!! Tüm bu inananlar aptal mı ki sen inanmıyorsun? Sünnette bile var, hem de ucundan azıcık!(Maşallah)
Posts
